środa, 6 maja 2009

Anatomia Melancholii

http://art.zobacz.com.pl/footoo_pl_2009-05-06_132208_fotografia.jpg

Pod tym poetycko brzmiącym tytułem, kryją się niezwykle sugestywne, wrażliwe i bardzo malarskie fotografie. Autorka - Katarzyna Widmańska, używając fotograficznego medium w sposób przejmujący i bardzo sugestywny wprowadza widza w studium kobiecości. Trudno nie oprzeć się złudzeniu, że używając fotograficznego tworzywa, Kasia dokonuje podróży w głąb siebie, swoich emocji, jaźni, dokonując retrospekcji uczuć i doznań "przed okiem kamery". Świadczy o tym chociażby zatarcie granicy pomiędzy prywatnością, światem wewnętrznym, a obrazem, który jest dany odbiorcom. Te zdjęcia krzyczą, mówią, porażają emocjami. To jakby jedna wielka spowiedź, na fotelu u psychoanalityka, w trakcie której autorka opowiada o własnych lękach, skrytych seksualnych potrzebach, cierpieniu i nadziei. Widz początkowo jest zażenowany tą otwartością. Kasia sprowadza go do roli podglądacza jej świata. Autorka prowadzi z nim rozmowę w sposób bardzo czytelny. Odbiorca nie musi dokonywać szczególnych ewolucji intelektualnych. Łatwo odczytuje nastrój, którym emanują poszczególne fotografie. Od smutku, skrywanej radości, przez zadumę, nostalgię, zamyślenie i lęk. 

 

{rdaddphp file=php/google.php}

 

 Główną dominantą wszystkich kompozycji jest postać kobiety - istoty na poły cielesnej i eterycznej zarazem, emanującej zmysłowością, kojarzącej się momentami z przedstawieniami femme fatale z epoki fin de siecle. Modelka przybiera różne pozy, promieniuje - kuszącym erotyzmem i łagodnością, seksualnością i pięknem, matczynością i dobrocią, czyli wszystkimi cechami kulturowo przyjętymi za genderowo przypisane płci niewieściej. Pozy pełne są gestów, spojrzeń, czy pozawerbalnych układów, momentami kojarzącymi się z typami przedstawień w malarstwie wielkich mistrzów.

Autorka przyznaje się zresztą do czerpania inspiracji świadomych i nieświadomych z malarstwa: Tycjana, Vermera czy Rembrandta. Dotyczy to nie tylko sposobu operowania światłem, gospodarowania przestrzenią kadru, ale i ukazywania emocji przez pozy modelki. Nie sposób nie ulec wrażeniu, że Kasia szukając możliwości pokazania różnych stanów emocjonalnych i napięć, dokonuje przy pomocy środków plastycznych kontemplacji pojęcia kobiecości. Zdjęcia, mimo że są bardzo malarskie, nie tracą przy tym nic z doskonałości fotograficznego warsztatu. Szeroka skala szarości, delikatne zabarwienia i przejścia tonalne, zwarte i czytelne układy kompozycyjne, wreszcie dobór i szlachetność użytych technik, stanowią niewątpliwie bardzo dobre dopełnienie całości cyklu.
Tekst: Anna Wolska - kuratorka galerii "Obok" ZPAF w Warszawie.


Katarzyna Widmańska jest absolwentką Instytutu Sztuki AP w Krakowie, dyplom z rysunku w pracowni prof. Piotra Jargusza. Przedmiotem fotografii Katarzyny Widmańskiej są głównie kobiety i szeroko pojęta kobiecość. Zajmuje się ona przede wszystkim fotografią portretu i aktu. W swojej twórczości wykorzystuje technikę cyfrową, analogową, jak również technikę gumy dwuchromianowej. Artystka prowadzi również zajęcia z fotografii w K.S.F.
Strona artystki: http://www.widmanska.com/

Ważniejsze wystawy:

Zbiorowe:
Galeria NCK, Kraków 2003
Galeria Bezdomna, Kraków 2004
Galeria Bezdomna, Nowy Jork 2005
Galeria Pisecka Brana, Praga 2007
Stara Galeria ZPAF, Warszawa 2008

Indywidualne:
Club Oko Cafe, Kraków 2005
Galeria OBOK ZPAF, Warszawa 2006
Koffeina cafe, Kraków 2006
Galeria Kopyto, Racibórz 2006
Galeria Fotografii DeKa, Rybnik 2007
Galeria Suplement, Bytom 2007
Galeria Warto, Wodzislaw Śląski 2007
Galeria 9, Gliwice 2008
Galeria Przy Schodach, Katowice 2008
Galeria Prospero, Lublin 2008
Galeria Jabłkowskich, Warszawa 2008
Galeria ART FOTO, Częstochowa 2008
Galeria Spichlerz MOK, Olsztyn 2009

Koordynator wystawy: Marta Przetakiewicz

0 komentarze:

Prześlij komentarz